Verdon-sur-Mer – La Teste-de-Buch, 143 km

We worden wakker en onze zorgzame air bnb familie zorgt voor ontbijt. Alles erop en eraan. Er wordt zelfs een omelet gebakken want Arcachon dat is wel een stukje fietsen.

Vandaag is Quatorze Juillet, heb eigenlijk geen idee hoe dit wordt gevierd en wat we hier vandaag van gaan merken. Ben benieuwd. Op de fiets merken we het door de drukte in de dorpen: fanfares, brandweerlieden die met sirenes spelen en drukte rondom gedenk monumenten.

Onze tocht gaat door een duingebied, eerste stuk is een drukke weg die almaar rechtdoor langs dennenbomen, varens en heide gaat. Mooi maar veel van het zelfde. Af en toe komen we door een gehucht maar de campings hiervan zijn groter dan de dorpskern. Op een gegeven moment komen we op een fietspad door hetzelfde gebied, zelfde uitzicht maar zonder automobilisten. Wind in de rug en cruisen door de duinen, perfect!

Binnen no-time zitten we over de helft en besluiten we een bakker op te zoeken. We vervolgen onze weg over het fietspad. De hele dag merken we dat we dicht bij de zee zitten maar zien hem niet. Als we op het schiereiland Cap Ferret komen ruiken we de zoute zeelucht ook maar het duurt tot de pont voordat we deze zien, al zit deze in een baai. Dat komt ook omdat we het pad door de duinen verkiezen boven de weg langs de kust met alle dorpjes, goede keuze want het is er rustig en mooi. Het pad komt uit bij het havendorp, Cap Ferret, waar we de boot hebben.

Vanaf Cap Ferret hebben we mooi uitzicht op de hoogste duin van Europa. We zijn net te laat en hebben dus alle tijd voor een foto bij de vuurtoren en een ijsje. Het pontje is een kleintje waar 49 personen en een stuk of 10 fietsen op kunnen. Wordt proppen maar het past. Aan de overkant komen we in Arcachon waar heel Frankrijk zich bruin laat bakken. Gelukkig is onze air bnb niet tussen deze lui maar aan de rand van de stad. Paar duinen over en we kunnen de zon uit want het is warm geworden!