Onze host waarschuwde ons al “het is hier heel warm, dat is normaal voor de tijd van het jaar, maar ‘s nachts koelt het niet af, dat is nieuw en ellendig”. Dit klopte al een bus na een avondje door het leuke stadje struinen komen we in een warme kamer die met ramen open niet afkoelt. Ik slaap er slecht door. We besluiten vroeg op te staan om in de ochtend wanneer het nog koel is de meeste kilometers te maken. Ook weer een leuke tour etappe dus als we die vanmiddag kunnen zien is dat bonus. Na het ontbijt dat we krijgen, met zelfgemaakte cake en kiwi-jam en marmelade, rijden we nog een blokje langs de kathedraal en het kasteel om wat sights te seen en vertrekken we richting Portugal. Het is rustig op straat en we zijn snel het stadje uit.
Na het eerste kleine klimmetje veranderd het beeld. We zijn in het paradijs!! We fietsen het eerste deel van de dag rondom de rivier de Duero. In de dalen is het groen en adembenemend maar wanneer we rond de 750 meter komen wordt het kaler, ook prachtig. Het gesteente is anders, rotsen, die komen op de hogere stukken in beeld. De Spanjaarden hebben meerdere stuwmeren aangelegd. Na het tweede stuwmeer eten we een reepje en komen we een andere wielrenner tegen. Hij ziet eruit als een triatleet door zijn korte mouwtjes en bidonhouder achter zijn zadel. Die wacht op het klimmetje op me en klimt een stukje mee. Ik kan het niet laten om steeds iets te versnellen en hem te testen ookal heb ik bagage mee. Halverwege de klim komt hij naast me fietsen en roept met een heerlijk Spaans accent “very strong legs, have a good trip” en haakt af. Heerlijk. Ik rij naar boven en weer een stuk omlaag om Francien op te halen.
Daarna volgt een lange weg met veel uitzicht, we zien Portugal liggen maar bereiken dit pas na een lange snelle afdaling. Bij de gens uiteraard een foto van het bordje, daarna een klim op naar het toeristische Miranda de Douro om daar te lunchen. Daar zijn we vroeg mee want we hebben er niet aan gedacht dat Portugal een uur tijdsverschil heeft. Daardoor gaan we ook veel te vroeg bij onze bestemming komen en besluiten we extra lang te lunchen. Aangezien dit de grootste plaats is waar we nog komen besluiten we hier ook nog een paar boodschapjes te doen en daarmee verder te fietsen. Beter dan weer een knorrende maag, al heeft onze aankomende host ons wel diner en ontbijt beloofd. We mogen ook wat eerder aankomen dus besluiten we onze weg te vervolgen. We rijden verder en zien duidelijk dat de grens een kloof is die tussen Spanje en Portugal zit.
We komen door wijngaarden en velden met olijfbomen en rijden over een soort van kam verder. Vanuit deze kam hebben we aan beide kanten prachtige uitzichten. We kunnen echt heel ver kijken en dit blijft duren tot we in het dorpje Tó zijn waar we gaan overnachten. De hostess is al eten aan het maken en we worden in het Nederlands begroet. Snel wassen, het laatste stuk tour kijken en de rest van de avond chillen. Daar is deze BnB in Tó de ideale plek voor!
Klakske Op En Gaan 