Dag 1
Naar idee van Jelle dit rondje in twee etappes, een beetje laf dus schuif ik het maar af naar hem.
Uitslapen daar doe ik niet meer aan. Als ik het probeer ben ik toch om half acht wakker dus waarom dan niet om kwart over vijf om een nieuw provincie randje te fietsen? Nou ik had er geen antwoord op en dus was ik om 6 uur bij Jelle.
Voor het eerst sinds maanden weer eens met iemand anders als Francien fietsen. Fijn vooruitzicht. Ontbijt en koffie in de auto naar Heusden wat ons startpunt is vandaag. Een prachtig vestingdorpje dat waarschijnlijk als finishplek nog mooier is morgen.
Het eerste stuk is met wind mee langs moeder Maas, blijf het een prachtige rivier vinden. Het is nog rustig, helaas ook grijs maar niet minder mooi. Op Engelen na, wat afschuwelijk lelijk is, komen we langs prachtige dorpjes als Ravenstein en Grave met vanuit de dijk voortdurend uitzicht op de Maas.
Als we in de buurt van Cuijk komen zien we in de verte Mook en de bossen die waarschijnlijk Duits zijn. Dit is ook het punt waar we afdraaien richting het zuiden en dus zijwind gaan krijgen.
We volgen de Maas tot Maashees en komen ondertussen nog door leuke Maasdorpen zoals Vierlingsbeek wat net buiten het dorp prachtige hagen heeft.
Na Maashees zeggen we dag tegen de Maas en gaan we naar het Westen om de eerste flarden tegenwind te proeven. Van korte duur want net voor Overloon mogen we eerst gaan gravelen door een bos. Prachtig.
Na Overloon wordt het saai. N-wegen en varkensstallen gebied. Dat blijft eigenlijk zo tot Budel met uitzondering van de prachtige weg tussen Griendtsveen en Helenaveen.
Varkensstallen, varkensstallen, varkensstallen, Budel. In Budel stoppen we voor water en een kersen Carree zodat we de laatste paar uur zonder stop af kunnen maken.
Na Budel is Limburg niet meer de grens maar België, wat te zien is aan de blokkades bij elke grensovergang. Bizar beeld. Jammer dat we dus niet even naar het trappistenklooster van Achel kunnen kijken waar we letterlijk langs rijden.
Goede reden om weer eens terug te gaan. Want na Budel komen we in de Kempen, waar het wel mooi is. We komen door diverse stukken heide- en bosgebied. Hip gravelen afwisselen met het om bejaarden heen slingeren. Maar het is hier stukken rustiger dan in de Randstad. Waarschijnlijk omdat we langs de grens fietsen die dicht is. Dat wordt nog eens onderstreept door de zo goed als lege snelweg richting Antwerpen waar we overheen gaan.
Dan komt Tilburg in zicht, halverwege het randje Brabant. Hier overnachten we maar eerst doen we nog wat boodschappen voor de dag van morgen. Stom toevallig bij de supermarkt waar ik jaren geleden, toen ik in deze stad woonde, mijn dagelijkse boodschappen deed. De wijk is niets veranderd, lip-fillers en panterprintjes zijn nog steeds in de mode hier. Jelle neemt er een bijpassend worstenbroodje bij.
Door naar het hotel waar Francien ook naartoe komt en we kunnen uitrusten en bij-eten.
Dag 2
Vandaag iets later op, om 7 uur bij het ontbijt was de afspraak. Ware het niet dat ik mijn wekker niet goed gezet had en pas om 5 over 7 wakker werd. Heel snel douchen en ontbijten dus. Lukt toch om exact om 8 uur op de fiets te zitten.
Het eerste stuk hebben we tegenwind, betekent ook dat we deze ergens later op de dag mee hebben. Een schrale troost want ik heb moeite met opstarten. Duurt een goed uur voor ik warm ben. Het helpt niet dat het landschap bestaat uit veel landerijen met een grijze lucht. Niet lelijk maar echt genieten doe ik nog niet.
Dat genieten komt gelukkig wel. Rondom Chaam zien we meer en meer wielrenners en je ziet dat dat wielrennen in deze omgeving veel gedaan wordt. Doet me deugd en kom er meer in.
We rijden langs de Belgische grens en nog steeds overal afzettingen. De mooiste is een kroeg op de grens die hermetisch is afgesloten.
Dan komen we in Zundert waar we ongepland langs Sauna Diana komen. Tof, uiteraard kiekjes maken. Een massage zit er in deze tijden niet in dus we besluiten ons rondje af te maken.
Op een gegeven moment zien we de havens van Antwerpen liggen. Dat betekent dat we bijna op het zuid-westelijkste punt zijn. Indrukwekkend die kranen, maar geen mooi landschap. De regen die er op dit moment bij begint te vallen maakt het niet mooier. Jammer, jasjes aan en verder. Het is een korte bui maar de straten blijven de rest van de dag nat.
Rondom Bergen op Zoom komen we door de bossen. Afwisseling van landschap en erg mooi. Ook het punt waar de wind niet meer pal tegen staat, merken we als we de bossen uitkomen.
We komen bij de Schelde Rijn Verbinding op een paar prachtige dijkjes waar schapen grazen. Er is hier niemand en dat maakt het alleen maar mooier ondanks de nog immer grijze lucht.
Hier raken we door ons eten heen maar gelukkig kunnen we in Dinteloord bij de Albert Heijn inslaan. Even een appelflap doet worden. Dat in combinatie met meewind op de talloze dijken die ons naar Lage Zwaluwe voeren geeft de kopman vleugels. Tussen Moerdijk en Lage Zwaluwe wordt er even gas gegeven en Jelle doet de naam kopman eer aan door kilometers lang boven de 45 km per uur te rijden. Ik kan zijn wiel houden maar daar is dan ook alles meer gezegd: klepper.
Na Lage Zwaluwe gaat het gas er iets wat af maar door de meewind schiet het nog op en we zijn zo in Geertruidenberg. De brug over om langs de Biesbosch verder te gaan. Mooi stuk.
Laatste 40 kilometer komen eraan. Bij de kopman hangt de finish als een wortel voor zijn bekkie, want wederom wordt er doorgetrapt. Het doet pijn maar ik vind het niet erg, ben blij dat de finish in zicht is: Heusden. Waar we nog even een rondje door het dorp maken voor wat kiekjes en nét voor de regen de fietsen op de auto hebben. Op weg naar huis voor de moussaka van Rieneke.
Klakske Op En Gaan 