Nét voor de wekker word ik wakker en voor ik het weet zitten we aan tafel. Voor ons staat een kom ingemaakte kersen, broodjes en meerdere soorten zelfgemaakte jam. Meest funky is de framboos mango jam, meest lekker de good old bramenjam. Onze vriendin op de fiets houd van inmaken en krijgt kennelijk van de hele buurt fruit. Uit eigen tuin komen ook nog Japanse Wijnbessen op tafel. Kruising tussen een framboos en braam. Genoeg vitamine C om op pad te gaan. Inpakken en de deur uit.
Het heeft gemiezerd dus we beginnen met nog wat nat wegdek. Opdrogen doet het wegdek niet wat er hangt nog wat nattigheid in de lucht. Zelf worden we er gelukkig niet nat van en het is warm genoeg om kort kort te vertrekken.
Het eerste stukje rondom Aachen is druk met veel bebouwing maar her en der zijn er wat uitzichten. Het is een soort extensie van Zuid-Limburg maar met Duitse bebouwing. Wat ook betekent moeilijke fietspaden en je kenbaar maken aan Duitslands heilige koe, de auto. Het stuk om Aachen heen levert daarentegen wel kostbare veloviewer vakjes op dus klagen hoor je me niet.
Na Aachen rijden we de vennbahn op en kunnen we weer naast elkaar fietsen. Het is een grijze maandag dus weinig boomers die zwalkend over de weg gaan. Ook nog eens een stuk vennbahn wat ik nog niet kende dus dubbele pret.
In de buurt van Venwegen laten we de Vennbahn links liggen en klimmen we naar Simmerath. Een prachtige lange klim door de bossen. Af en toe rijden er auto’s maar als die geweken zijn is het stil en ruik je het bos. Door de miezer wordt dit ook nog versterkt. Fantastisch!
In Simmerath aangekomen is het afdalen naar Einruhr, voor de afwisseling heb ik de route net wat anders gelegd dan ik meestal doe dus we komen via Ruhrberg langs de Obersee Einruhr in.
In Einruhr is mijn favoriete taartstop Café Zum Post helaas gesloten dus eten we onze eerste Kaffee und kuchen elders in het dorp. Het wordt zelfs Kaffee und Kuchen und Kaffee und Pfannkuchen.
Met extra gewicht in de maag klimmen we het Obersee dal uit door National Park Eifel, klim die naar het dubieuze Vugelsang leidt. Vanaf hier afdalen naar Gemünd en nog een klim op. Allemaal door de bossen van het nationaal park.
Wanneer de we volgende afdaling inzetten gaan we het park uit en komen we tussen graan- en zonnebloemvelden. Eigenlijk is dit veel mooier dan de bossen, simpelweg omdat je verder kunt kijken en veel vergezichten hebt.
Het blijft op en af gaan maar overwegend omlaag en zo komen we langzaam bij het rurthal en daarmee in de buurt van camping Rurthal von Abercron waar we op de camping bij Gijs, Bea en de kinderen ons tentje opzetten.
Klakske Op En Gaan 