Zoals het hoort op het platteland word ik wakker door het kraaien van de haan. Die is me er alleen net wat te vroeg bij dus draai me nog eens om. Paar uur later worden we uit onszelf wakker, ontbijten we ,en vertrekken we naar Trier om de fiets van Francien te repareren. We hopen tijd over te hebben om wat toeristische highlights mee te pikken.
Van Zemmer is het eigenlijk een grote afdaling naar Trier. We duiken meteen het bos in en komen op een prachtig landweggetje. We wanen ons in de middle of nowhere. Francien rijdt voor me uit en spot hertjes, ik geniet van het kabbelend beekje dat naast ons stroomt.
Dan komen we op een grotere weg, nog steeds in het bos maar het wordt drukker en even later zitten we in de voorstadjes van Trier. Langs de Moezel rijden we tegen het e-bike verkeer in Trier binnen. Waar we via de binnenstad en haar highlights – Porta Negra, Basilica van Constantijn, Sint-Matthiasabdij en de Sint-Gangolfkerk – naar de fietsenmaker rijden.
Bij de fietsenmaker worden we meteen geholpen en kunnen sneller weg dan gepland. Tijd over betekent tijd voor Kaffee Und Kuchen. Ik sta al gapend bij een bakker naar binnen te kijken als Francien en taartenwinkel opmerkt. Slogan van die tent “Ein leben ohne törtchen ist möglich aber sinnlos”. Nou dan weet je het wel.
Na de taart fietsen we verder, de stad is leuk maar fietsen is aangenamer buiten de stad. We rijden langs de Moezel tot die Saar wordt en gaan die zijtak in. Iets kleiner riviertje maar nog steeds rivier te noemen zonder “tje”.
Populaire route voor flaneerders maar wij zijn natuurlijk niet veel anders aan het doen dan dat. Verder flanerend komen we langs wijnvelden en prachtige dorpjes zoals Saarburg, met een prachtig kasteeltje, klooster en vakwerkhuizen.
Na een kilometer of 15 is het gedaan met de vlakte en mogen we gaan klimmen. Want we willen naar een uitzicht punt voor de Saar de beroemde Saarschleife. Voor we daar zijn eerst een pittige klim. Helemaal geen zin in maar een bekend wielrenner zei volgens mij ooit “al doen de benen nog z’n pijn, voor uitzicht moet je boven zijn.”
Boven aangekomen krijgen we waar voor ons geld. De grote Saarschleife is fantastisch mooi.
We genieten nog even na met een Eiscafé en verlengen de route van vandaag wat. Deze was ingekort vanwege de fietsenmaker, maar aangezien we hier zeer snel klaar waren hebben we tijd over om meer van Saarland te ontdekken.
We dalen af en komen langs de Saar. Best een aardig stuk langs de oever, maar vanaf Merzig wordt het drukker. Waterweg, snelweg, doorgaandeweg, fietsweg en spoorweg komen in het dal samen. Ieder zijn eigen strook maar het is druk hier.
Gelukkig mogen we vanaf Beckingen weer de heuvels in. Geleidelijk omhoog en geleidelijk wordt het ook rustiger. Op het laatst nog een gemene puist en dan afdalen naar onze Airbnb in Losheim am See.
Klakske Op En Gaan 