Dag 9 Waldböckenheim – Waldböckenheim

Om 9 uur is de zondagmis. Niet dat we er heen gaan maar de schuur van de wijngaard waar we in verblijven staat vlakbij de kerk en daardoor horen we vanaf 9 uur de liederen van de mis. Wakker waren we al maar tijd dus voor een zalig ontbijt.

Omdat er kans zou zijn op regen vandaag hebben we deze wijnschuur voor twee nachten geboekt. Er is vannacht slechts een beetje regen gevallen dus we kunnen lekker, zonder bepakking, de buurt gaan bekijken.

We rijden weg door de wijnvelden en komen door een paar wijndorpen. Al snel gaan we wat hoger en wordt het landschap meer bebost. Op een gegeven moment leidt de route ons rechts een camping op. Dat lijkt vreemd, maar de camping blijkt aan een mooi paadje door dit bos te liggen.

Na een korte afdaling door een dorp met kasteeltjes beginnen we aan de langste klim van de dag. Het is een loper, nergens echt steil en komt door een schattig dorpje met vakwerkhuizen. Niet van die witte maar met baksteen, het ziet er een beetje Engels uit. Dorpje ben ik snel door en de rest van de klim voert ons door lange wegen door het bos. Mooi maar na een tijdje eentonig.

Hierna volgt een korte afdaling en daarna blijven we redelijk lang hoog. Paar hupsjes op en af maar steeds uitzichten. Zo zien we ook letterlijk de bui hangen boven ons laatste hupsje. Boven zijn we net nat maar toch nog droog genoeg om even in een bushokje te schuilen. Daar vergapen we ons met Google aan de taart en broodjeszaken die in het dal liggen.

De afdaling is snel en voor we het weten staan we bij het kasteel van Sankt Goar, vanaf waar we prachtig zicht over de Rijn hebben. Fotootje en het dorp in voor Torten, Kaffee und Brezel.

Na onze buikjes te hebben gevuld rijden we verder. Tot Bingen volgen we de Rijn stroomopwaarts. Op een prima fietspad naast de doorgaande weg flaneren we tussen de flaneerders door. Flaneren is het zeker want ik waan me wederom modeltreinbouwer eerste klas. Aan beide kanten van de Rijn komen treinen voorbij, boten uiteraard ook en het landschap bestaat uit rotsachtige heuvels met wijngaarden en bossen en de dorpjes hebben allemaal kastelen of op z’n minst torens hiervan aangevuld met kerkjes en vakwerkhuizen. Treinen komen regelmatig voorbij dus ik weet wat ik thuis in de winter kan gaan doen.

Bij Bingen volgen we de Nahe verder terug naar ons wijnhuis schuurtje. Het eerste stukje hiervan is saai maar des te verder we van de Rijn afgaan hoe mooier het weer wordt. Saaie komt vooral door de opeenstapeling van dorpjes. Laatste stukje terug naar Waldböckenheim is zelfs adembenemend. Slingerend door een glooiend tarwe landschap omhoog. Dat hier tegenwind staat maakt niet uit, kunnen we er alleen maar langer van genieten.