Dag 10 Waldböckenheim – Dossenheim

Vandaag staat er een wat langere etappe op het programma. We willen graag Heidelberg zien én bij de handwas is een zeem van me versleten dus we leggen de route via een decathlon voor een snelle oplossing.

Dat betekent wel redelijk vroeg uit de veren. Gelukkig zijn de bakkers in Duitsland altijd nog vroeger open en kunnen we beginnen met Kaffee und Brötchen. Op het terras worden we aangesproken door een man die wat weg heeft van “the dude” maar ook begint te lijken op zijn meegebrachte hondje. Hij vraagt me voor een vuurtje, ik zeg dat we niet roken maar fietsen. Hij begint te lachen maar kijkt serieus als ik vertel dat we z’n 100 per dag fietsen en uit Utrecht zijn gekomen. “Respect mensch!” Hiermee kunnen we starten.

We beginnen met het mooie slingerende paadje van gisteren maar slaan al snel af richting Schloßböckelheim. Hier dalen we af naar de Nahe om vervolgens door de wijnvelden weer omhoog te klimmen. Dit verborgen stukje is adembenemend. Na de afdaling terug naar de Nahe begint een pittige klim die ook prachtig is en ons het wijngebied uit leidt.

Na deze klim komen we op een lang, maar niet langweilige doorgaande weg, die ons langzaam naar het Naturpark Pfälzer Wald brengt. Het landschap verandert een beetje maar ik kan de vinger er niet op leggen waar het m in zit. Wel zie ik dat de kroegen niet meer Kirner maar Bischoff verkopen en niet veel later rijden we ook langs de brouwerij hiervan.

Als we zo goed als boven zijn is het tijd voor lunch. Wederom Kaffee Brötchen und Kuchen, het lijkt wel vakantie.

Na de stop dalen we af naar Frankenstein. Het begin van Naturpark Pfälzer Wald. Het landschap is meteen anders zodra we het bos in rijden, nou ja, woud doet het landschap meer eer aan. Dat wouden we wel.

We dalen door het groen af en komen in het rijndal. Het eerste stuk noemt met hier het Toscane van Duitsland. Druiven check, warmte check, Italianen nope… ik begrijp de vergelijking, maar denk dat ze hier in Italië om lachen.

Hoe verder we van het Pfälzer Wald af komen hoe vlakker en hoe minder druiven. We komen in verstedelijkt gebied, minder mooi, maar we zullen het dal door moeten.
Misschien is de wel de Po-vlakte van Duitsland te noemen.

Francien zou Francien niet zijn als er geen pontje in haar route zou zitten. Hierdoor komen we langs de Rijn in het havengebied van Mannheim. Het heeft iets, zeker als we op een kilometers lange weg langs fabrieken, die allemaal op het spoor aangesloten zijn, rijden.

Na het havengebied van Mannheim komen we in Schwetzingen waar de Decathlon is. Heb niet zoveel met deze winkel zaak en al helemaal niet als hij afgeladen vol is. Mondkapjes plicht weegt hier kennelijk zwaarder dan 1,5 meter afstand. Maar ik wil toch een andere zeem want kapotte broek gaat voor billenpijn zorgen en dat kan ik niet gebruiken.

Na deze stop rijden we door naar Heidelberg. We zien dat we het dal door zijn wat er komen weer heuvels aan. Kan kloppen want Heidelberg ligt aan de rand van de vallei. We nemen de toeristische route door de stad. Snelle bike tour door de stad om het slot en de brug te bekijken. Bij de brug denk ik nog dat het allemaal wel mee valt waarom deze stad aangeprezen wordt als een van de mooiste Duitse steden maar nadat ik het slot heb gezien ben ik om. Het is echt de moeite waard dit even te bekijken! Het slot is mooi en uitzicht tot aan Frankfurt toe maakt het nog specialer.

Na de toerist te hebben uitgehangen gaan we door naar onze Airbnb want we hebben honger, kunnen een douche gebruiken en lusten wel een potje bier.