Dag 11 Dossenheim – Schefflenz

We mogen uitslapen want er staat een korte etappe op het programma van slechts 70 kilometer. Van uitslapen komt het echter niet want het huis tegenover onze Airbnb wordt vanaf 8 uur met grof geweld verbouwd. Draai toch nog een keer om maar van uitslapen is geen sprake meer. Op naar de bakker dan, maar daar worden we nog even verder wakker gekwekt door de verkoopster aldaar. Wat een ouwehoer. Dus eten we onze schnecke op in het park en kunnen daarna de dag beginnen.

Eerst een paar kilometer terug naar Heidelberg vanwaar we de Neckar volgen richting het Oosten van de provincie Baden-Württemberg. In Heidelberg zien we het slot liggen en langzaam maar zeker gaan we de stad uit. Hoe verder van de stad hoe groener en we komen langzaam tussen de beboste heuvels. Omdat we de rivier volgen is het eerste stuk nagenoeg vlak. Het rivierdal is smal en waar het breder is zijn dorpjes met kastelen.

Bij een stuw kijken we hoe een binnenvaartschip ternauwernood de sluis uit kan. Uiteraard lukt dat én het ziet er spannender uit dan het is, maar toch een mooi gezicht. Bij de sluis zien we een paadje aan de overkant van het water dat mooier lijkt dan het fietspad dat wij volgen. Is het gras groener aan de overkant? We proberen het en krijgen waar voor ons geld. Prachtig gravelpad dat op een hoogte ligt waardoor we steeds op de rivier neerkijken: genieten.

In Eberbach gaan we van de rivier af en is het klimmen geblazen. We gaan het dorp uit en komen snel in het bos terecht. Prachtige klim dwars door het Natuurpark Neckertal-Odenwald. Het pad loopt door tot Unterdielbach maar de klim gaat verder. Zo goed als boven in Strümpfelbrunn pauzeren we. Naam van dit dorp is te mooi om er niet even bij stil te staan. De bakker bij de kerk is helaas gesloten zoals het meeste in dit gehucht. Gelukkig heeft de plaatselijke Penny markt ook een bakker en mogen we van de aardige bakkersvrouw met de stoeltjes op de parkeerplaats zitten. Taart.

Na de taart is het afdalen naar onze verblijfplaats. Rijke dorpen met kastelen maken plaats voor boerenland, maar geen armoedig boerenland. Weilanden en graanvelden vormen zich tussen de bossen. Af en toe nog een hupsje omhoog maar vooral afdalen en voor we het weten zijn we in Schefflenz, een dorpje met veelal vakwerkhuizen. Dit is ook het dorpje van ons appartement.

We checken in maar ik heb er nog niet genoeg van gehad en besluit de omgeving verder te verkennen. Hier krijg ik geen spijt van. Het is prachtig: glooiende heuvels met holle wegen die aan Zuid-Limburg doen denken. Maar het landschap is meer bebost, veel tarwe en her en der een zonnebloemveld en een boomgaard.

Bijna terug in het dorp rijdt een auto rakelings langs me, veel kabaal makend en slingerend. Hij heeft het duidelijk niet op wielrenners. Ik wuif uit automatisme, dit is gevaarlijk! Had ik niet moeten doen, want hij stopt verderop en komt akelig hard achteruit rijdend op me af. Ik zie een weggetje rechts en duik daarin. De auto komt me gewoon achterna dus ik rij vol adrenaline omhoog. Ook waar het onverhard wordt rijd ik door tot de auto stopt en omdraait. Eng, ik blijf een tijdje wachten en zoek mijn weg huiswaarts. Het blijft prachtig maar ik kan er hierna minder van genieten. Beetje beduusd kom ik thuis.

En toch was het bijna de perfecte fietsdag.