Dag 14 Coburg – Günthers

Geen Rauchbier gisteren, wel een kater – niet van het bier maar het gemis ervan. Had me verheugd op een heerlijk Rauchbiertje maar de Biergarten waar we neerstreken had deze niet. Wel andere lekkernijen. Helaas gaan we vandaag de streek uit, dus wordt de kans op dit zwartige gerstenat steeds kleiner. We gaan vandaag door de deelstaat Thüringen naar Hessen.

We pakken routinematig de tassen weer in en willen gedag zeggen tegen onze host. Maar in de grote villa waarin we verbleven vannacht horen we niemand. Ook voelen we ons niet zo vrij om zomaar door het statige 19e eeuwse huis te gaan lopen en ze te zoeken dus besluiten we de sleutel achter te laten op onze kamer en een berichtje te sturen. Voelt een beetje gek maar we willen vertrekken. Uiteraard gaan we via een bakker de stad uit.

We zijn snel de stad uit, als we de snelweg, de ring, over zijn komen we op een doorgaande weg die langzaam maar zeker rustiger wordt. We klimmen het dal uit en het wordt steeds groener en rustiger. Hoe langer onderweg hoe mooier.

Bovenop komen we Thüringen binnen. Heel anders hier. Minder landbouw meer bosgebied. Vanaf hier is het vals plat omlaag. In Harras komen we op een fietsroute langs de Werra die we een groot deel van de route zullen volgen.

Het eerste stuk van deze fietsroute zitten we op een soort plateau aan de bosrand dat uitzicht geeft op het dal met haar dorpjes en velden. Langzaam maar zeker wordt het landschap wat uitgestrekter omdat het dal breder wordt. We komen door mooie stukjes bos en schattige gehuchtjes.

Rond Meiningen krijgen we trek en zoeken we een bakker op, geen scknecke dit keer, maar een blaubeertwister met bionade.

Na de stop volgen we de Werra nog een kilometer of 15 over dezelfde fietsroute. Dat gaat heerlijk tot we op een fout in onze route ontdekken. Onze route gaat op een gegeven moment namelijk niet meer over het fietspad, maar leidt ons een tweebaans weg op waar auto’s met 100 km/h voorbij razen. We zien het te laat en kunnen niet meer keren. Je mag op deze weg wel fietsen maar het is geen pretje. We zitten dus voor zo’n 4 a 5 km vast aan deze weg, tot het volgende dorpje, Wasungen. Daar pakken we de fietsroute weer op tot we het Werra dal weer uit klimmen.

Het zijn twee klimmen die we te doen hebben. De eerste is een lange die nooit echt heel steil wordt het dal uit. Langzaam maken we hoogte en zien we grotere heuvels om ons heen. Het is heet geworden, 30 graden, maar het voelt bergop warmer. Daarom besluiten we voor de laatste tets nog even een Apfel-Schorle bij een tankstation te nuttigen.

Na de Schorle hopen we dat de volgende, steilere klim in het bos is, want het is echt heet. Het brandt. De klim is helaas niet door het bos maar het is wel prachtig want dit geeft uitzicht, steeds meer uitzicht. Zo rijden we Hessen in en na de klim volgt een korte snelle afdaling die ons naar ons hotel brengt. Günthers heet het gehucht, mooie naam, maar veel meer dan het hotel heeft dit dorp niet. Hoop op Rauchbier heb ik niet meer maar douche, terrasje en een maaltijd gaat sowieso fijn zijn.