Dag 19 Rheinbrohl – Hasenfeld

Ondanks dat de zon de kamer binnen schijnt lukt wakker worden niet heen goed. Ogen zitten wat dichtgeplakt. Wellicht door de Kölsch van gisteravond. Toch opstaan, zelfde ochtend ritueel: tassen pakken en bakker opzoeken. Voor de verandering wél de hosts gedag zeggen en we zijn weg.

De bakker zit aan de andere kant van de Rijn waar we via een pontje komen. We rijden de pont op, klep gaat dicht een voor we het weten zijn we aan de westkant van de Rijn. Even zoeken naar een bakker en de dag kan echt beginnen.

Het eerste stuk, pakweg 5 kilometer, fietsen we langs de Rijn om bij Kripp langs de Ahr richting Eifel te gaan. Zowel langs de Rijn en Ahr veel e-bikers en flaneerders. Te druk om echt aangenaam te fietsen maar de Ahr is een mooi riviertje waar fijne fietspaden naast liggen. Logisch dus dat iedereen hier wil fietsen. We volgen dit tot het chique stadje Bad Neuenahr om daar via een prachtig wijnveld het dal uit te klimmen.

Tot Altendorf blijven we parallel aan de snelweg, maar als we afslaan voor een lange lopende klim wordt het rustiger en worden de doorgaande wegen zelfs redelijk prettig. Eenmaal boven dalen we wel af, maar niet naar het niveau van het rijndal. Op z’n 200 meter blijven we, en gezien we aan de rand van de Eifel zitten hebben we hier uitzicht op Bonn, Keulen en nog andere steden van de Ruhrpot.

We fietsen door en wat opvalt is dat het hier erg droog is. Veel droger dan andere gebieden waar we hebben gefietst. Wij worden ook droog want het is warm, de bidons gaan er hard doorheen dus tijd voor een nieuwe bakkerij. Het wordt er een waar je geen foute taart keuze maken kan. Rabarber taart en Apfel Schorle langs de Erft, het plaatselijke stroompje. Prima onderbreking.

De droogte houdt niet op en de temperatuur stijgt. Echt een heet dagje op de fiets. Het landschap is soms wat groener wanneer we het bos in gaan maar omdat we aan de rand van de Eifel zitten zien we veel velden en die zijn allemaal dor en droog. Zo droog dat op een plek de brandweer er zelfs aan te pas komt. We rijden langs een plek waar vermoedelijk een hooi opslag stond maar die smeult na want de brand is meester.

We blijven zo’n beetje op de rand van het heuvelgebied want steeds zien we in de verte de Ruhrpot liggen. Niet alleen de steden, maar ook de industrie, minder mooi, wel indrukwekkend. Ook indrukwekkend is een lange rechte afdaling door de dorre velden. Surreëel is misschien een beter woord want het lijkt alsof we in Spanje zijn, maar dan met het Roergebied op de achtergrond.

Hierna rest nog een “laffe” klim via Berg naar Nideggen. Vanaf hier kennen we het want dit stukje hebben we op dag 3 al gereden. Vanaf hier komen we de Rureifel in en wordt het echt groener, en beneden, bij Hausen, waar we eerder sliepen, zitten we tussen de bossen, de Rur, en rotsen. Blijft mooi de Eifel.

Via de supermarkt het laatste heuveltje naar Hasenfeld om met een verkoelend drankje onder een verkoelende douche te stappen.