Verkansie! Is het vakantie gaat de wekker nog om 6 uur, wat doe ik me aan. Maar weet dat dat alleen voor vandaag geldt. Vanuit huis weg fietsen naar de eind bestemming heeft wel wat maar ik kies er liever voor om aan de Nederlandse grens te beginnen en zo meer fiets tijd in het buitenland te hebben.
Mijn idee was om via de Ardennen en Eifel Duitsland in te gaan maar door de overstromingen van afgelopen week lijkt het me beter de getroffen gebieden te mijden. Plan is om vanaf station Sittard in een streep naar de Rijn te rijden en vanaf daar dag tot dag te bekijken wat ik doe.
Vanuit Sittard ben ik zo bij de grens. Tot Bonn fiets ik door de Rurhpot en deze doet zijn naam eer aan op de plekken waar ik kom. Zo rij ik langs bruinkoolmijn Hambach is vanuit elke plek waar uitzicht is wel een energiecentrale of andere industrie te bekennen.
Met het maken van de route heb ik geprobeerd riviertjes te vermijden maar op een paar plekken kon het niet anders. Op een paar plekken waar ik het water overga is de ravage zichtbaar. Bij Weilerswist moet ik eerst omrijden omdat het fietspad wat ik wil nemen ingestort is. In het dorpje zalf staat op diverse plekken verloren gegaan huisraad opgestapeld. Nadat ik het dorpje uit ben kom ik op een pad een auto is achtergelaten. Deze staat vol modder midden op de weg. Ongewild ben ik toch ramptoerist geworden. Geen leuk beeld en heb even een brok in de keel terwijl ik aan de slachtoffers denk
Dan is het tijd om aan de koffie en schnacken te gaan bij een bakkertje. Bakkers dat is toch wel een van de fijne dingen van fietsen in Duitsland. Altijd wel goede broodjes, taartjes en schnacken te vinden.
Nadat de maag gevuld is rijd ik Bonn binnen en ga ik de Rijn over. Vanaf hier veranderd het landschap. Er komen heuvels, bossen en het uitzicht wordt mooier. Helaas is dit alleen maar het laatste deel van de route. Al denk ik dat een goede keuze heb gemaakt om de Ardennen en Eifel te omzeilen. Vandaag grote stappen snel weg en vanaf morgen proberen mooie paadjes te zoeken.
Klakske Op En Gaan 