Dag 3 Otterberg – Königsfeld im Schwarzwald

Wederom ben ik vroeg wakker, maar niet zo vroeg als de bakker. Dus kan het kleine dorpje Otterberg wakker zien worden op het dorpsplein onder het genot van Laugenbrezel mit Käse, Käselaugenstange Kaffee en Rosinenbrötchen.

Ondanks dat het hoogte profiel anders doet geloven mag ik met een pittig klimmetje beginnen. Meteen wakker. Ik rij richting en door het Pfälzerwald en heb tot Frankenstein een stukje route die ik vorig jaar met Francien al eens reed. Weinig keuze want door dit bod lopen nu eenmaal weinig wegen.

In Neustadt an der Wheinstrasse kom ik het would uit en begeef ik me in de Wheinstrasse. Gisteren in een tijdschrift op de wc geleerd dat dit een gebied van 80 km lang is. Het is mooi maar ik vind de dorpjes wat truttig en ben blij dat ik alleen het zuidelijke deel pak. Gelukkig is mijn vooruitzicht meer rock n roll: het Schwarzwald.

Eerst moet ik nog de Rijn over. Dat is nog een uitdaging want het pontje bij Neuburg is gestremd waar door ik terug moet naar Karlsruhe om daar de brug te pakken. Tegenvaller want de route is al aan de lange kant. Het eerste stukje dat ik als bonus krijg langs de Rijndijk is leuk maar om en door Karlsruhe heen is verschrikkelijk. Gelukkig kan ik dit snel achter me laten als de eerste heuvels van het Schwarzwald opduiken.

Voor ik ga klimmen nog even een Kirschstreusel en een Eiskaffee naar binnen want lunchen bij een Duitse bakker sla ik niet graag over. En de lunch is nodig want er staan drie klimmen op het programma.

De eerste loopt vanuit begint meteen na de lunch in Gaggenau en loopt langs het riviertje Murg omhoog tot aan Freidenstadt. Lange lopende klim en ik geniet van elk moment. Beneden in de vallei is het nog druk maar langzaam wordt het rustiger en de hele klim lang is er een fietsroute. Van drukke dropjes en een brede rivier naar kleine plaatsjes en een rustig stroompje. Prachtig.

Boven in Friedenstadt is het afdalen naar Schiltach en aan de volgende klim beginnen. Hier zit ik dieper in het woud en is het bijna overal rustig. Klim twee is dan ook heel rustig of komt dat omdat ik een stijle landweg voor mezelf heb uitgezocht? Pittig maar mooi.

Ondertussen heb ik meer dan 220 kilometer in de benen en begin ik moe te worden. De derde en laatste klim geniet ik minder van. Komt het omdat het einde in zicht is, omdat ik honger heb of gewoon weer eens een veel te lange route heb gemaakt? Ik hou het op het eerste en gooi er nog een reepje in voor als het toch het snakken naar eten is. Via de supermarkt rij ik naar mijn air bnb waar ik hongerig al het gekochte eten weg werk. Mezelf toch voor de gek gehouden.