Wederom lijkt de ochtend het droogste gedeelte van de dag. Gisteren heeft dat goed uitgepakt en aangezien ik toch om 6:00 wakker ben stabiel maar meteen op. Routine matig spullen inpakken, naar de bakker om de hoek en fietsen maar.
Dornbirn door en de bergen in. De Losenpass is de eerste. Ik rij het stadje uit en krijg vanzelf meer en meer uitzicht. Omdat Dornbirn aan de Bodensee ligt rijkt het uitzicht ver. Boven even genieten hiervan, warmere kleren en kanarie-reflector-harnas aan en afdalen.
Beneden merk ik dat ik echt in de bergen ben gekomen want waar ik ook om me heen kijk zie ik bergtoppen. Op naar de Hochtannbergpass. Het begin redelijk makkelijk langs de Bregenzer Ach maar na een kilometer of wat moet ik er toch aan geloven: klimmen. Het is een prachtige bergpas en ik zit zo te genieten dat ik boven ben voor ik er erg in heb.
Vanaf hier afdalen naar Lech waar het tijd is voor lunch. Precies de kak plaats die ik verwachtte maar de Mohnschnecken smaakt er niet minder om en geeft me energie om naar de volgende pas te gaan. Langs de golfkarretjes rij ik het plaatje uit en geniet weer van de omgeving en ben voor ik het weet bovenop de Flexenpass. Hier mag ik extra lang van het uitzicht genieten want het stoplicht voor werkzaamheden staat volgens mij wel een kwartier op rood.
Door een tunnel daal ik af en na een kilometer of vijf al draai in links af richting de Arlbergpass. Geen lange klim hier naartoe. Bovenop roept een andere fietser me en vraagt hulp met zijn slappe band. Ik leen hem mijn pompje en maak wat foto’s.
Dan is het afdalen naar See. Eerste stuk tussen de auto’s maar al snel kom ik een erg prettig fietspad dat naar mate ik lager kom drukker wordt.
In See doe ik boodschappen want ik slaap op een berg en de Air bnb hostess had me al gewaarschuwd dat hier én niet is én het nog 2,5 km á 10% klimmen is. Bepakt met boodschappen rij ik naar boven. Pittig einde gelukkig staat er wel bier voor me klaar en mag ik in de whirlpool. Ik geen betere plek voor kunnen bedenken.
Klakske Op En Gaan 