Bonnus etappe: Ötztaler Rundfahrt

Na dagen belabberd weer lijkt vandaag de dag om nog een grote ronde te maken vanuit het Stubaital. Een blik op de kaart leert dat er niet veel opties zijn voor een rondje en dat ik al snel uitkom bij een route die veel op de Ötztaler Marathon lijkt.

Om 6 uur gaat hier de zon op en ik zorg dat ik dan ook op de fiets zit. Ook niet onbelangrijk: het tijdstip dat de bakker om de hoek open gaat voor wat broodjes voor onderweg. Dan fietsen. Eerst het Stubaital uit richting Brenner. Het dal uit is richting het oosten waardoor ik de zon prachtig zie opkomen.

Richting Brenner verandert dat en fiets ik vooral in de schaduw op de doorgaande weg. Niet echt heel spectaculair deze klim en het dorp Brenner ook niet echt. De tijden van Henk Wijngaard zijn hier voorbij.

Na Brenner beland ik meteen in Italië waar ze een geweldig fietspad hebben aangelegd richting Sterzing. Fijne afdaling om hierna meteen te kunnen beginnen aan de Jaufenpass.

Deze klim van een kilometer of 17 gaat tot boven de 2000 meter en is prachtig. Geen wonder dat hier meteen ook andere wielertoeristen zijn te vinden. Het dal uit met uitzicht op Sterzing, dan via diverse haarspeldbochten door het bos om uiteindelijk boven de boomgrens uitzicht op over de Alpen te hebben.

Na een fotootje boven de afdaling in. Dit is een lange en snelle. Ben al niet z’n held omlaag maar dit is er een waar ik niet van kan genieten helaas. Snel dit doen vergeten bij een Italiaanse bakker die verdacht Oostenrijks oogt.

Na wat eten in de maag naar de Timmelsjoch. Het hoogste punt van vandaag. Klim van een kilometer of 30 tot boven de 2500m. Inmiddels is het wat later geworden en zijn er nog meer fietsers op de been. Heerlijk want kan zo van fietser naar fietser toe waardoor de kilometers voorbij vliegen. Top is nog hoger met nog meer uitzicht.

Wederom een fotootje en afdalen maar. Deze afdaling is een stuk minder lastig maar omdat ik m bij de vorige te hard kneep doe ik dat nu weer. Blijkt dat mijn achterrem aan het eind is. Voorzichtig daal ik af naar Sölden waar ik hoop remblokjes te scoren. Genoeg sportzaken, verhuur van fietsen en mogelijkheden zo lijkt het, maar niemand kan of wil me helpen. De meeste zaken zijn gespecialiseerd in MTBs en ik word geadviseerd naar Längenfeld te gaan, nog wat verder omlaag. Met bittere tegenzin daal ik verder af en besluit dat dit de laatste hoop is en ik anders het rondje ga staken.

Gelukkig is de fietsenmaker van Zaeorad Hummel zeer vriendelijk en behulpzaam. Hij maakt mijn fiets en we hebben een leuke babbel over renradfahren.

Met nieuwe blokjes kan ik door en mijn route vervolgen. Klein stukje afdalen nog en dan voor de tweede keer deze trip de Kühtai. Nu niet vanuit Oetz maar vanuit Haiming. De fietsenmaker had me al gewaarschuwd dat dit een zware klim zou zijn, zeker met al bijna 200 km in de benen en daar was niets aan gelogen. Pittig maar wel leuk.

Boven op de Kühtai snel een jasje aan en de afdaling in. Na een klein stukje afdalen zit de zon verscholen achter de bergen en wordt het koud. Dat in combinatie met mijn geweldige daalskills zorgt ervoor dat ik enigszins verkrampt beneden kom.

Gelukkig is het vanaf hier niet ver meer. Klein stukje Brennerpas in de schemer en dan nog door het Stubaital in het donker naar huis. Twee minuten voor de ijswinkel om de hoek dicht gaat ben ik er. Perfecte timing om dit rondje met een ijsje af te toppen.