Randje Limburg (BE)

Klus voor vandaag gecanceld, onverhoopt vrij. Dus waarom niet op de kortste dag van het jaar een lange rit maken. Randje, Belgisch, Limburg.

Met de vijf in de klok gaat de wekker zodat ik de eerste trein naar het zuiden kan pakken. Op het laatste moment herinnert Francien me eraan dat je voor negen uur helemaal niet met de fiets in de trein mag. Ik besluit gewoon te gaan maar zit toch niet helemaal lekker in de lege trein.

Vanaf station Weert is het ruim 10 km tot de grens. In het donker rijd ik langs het kanaal tot ik aan het randje kan beginnen.
Hier besluit ik het rondje tegen de klok in te rijden zodat de stukken langs de Nederlandse grens net wat anders zullen zijn dan bij Randje België dat ik dit voorjaar reed. Bovendien verwacht ik een hoop in het donker te rijden en dan zie ik liever nieuwe plekken bij daglicht.

Na het kanaal kom ik al snel in de Kempen met prachtige stukken bos, heide en natuurlijk de Achelse kluis. Het is net licht geworden en rijp staat op de velden. Ben hierdoor huiverig in de bochten maar het geweldige aanzicht maakt alles goed.

Al snel komt de zon door, deze zal de rest van de dag ook niet meer verdwijnen. De temperatuur blijft rond het nulpunt maar het zonnetje maakt het aangenaam.

Na de Kempen kom ik in dorpen als Leopoldsburg, Ham en Tessenderlo. Ook België maar niet echt boeiend: lintbebouwing, lintbebouwing, lintbebouwing… Het hoort er ook bij.

Dit gaat zo door tot ik de Demer oversteek en er reliëf in het landschap komt. Vanaf hier rijd ik door landerijen waar vooral veel appelbomen staan. Limburg fietsparadijs doet zijn naam eer aan want er gaan diverse fietsroutes doorheen met geweldig wegdek.

Tot Gingelom blijft dit prettig. Hier trek ik weer oostwaarts maar veranderen de landerijen van boomgaarden in akkerbouw. De geweldige fietspaden op heuvelachtig / glooiend terrein zijn er ook nog steeds maar de boeren zijn aan het ploegen geweest. Dat betekent voor mij meedoen met het geploeg: de wegen liggen onder de modder en mijn fiets wordt binnen een uur twee keer zo breed. Doordat het vriest koekt alles vast, zeker nadat ik twee keer door water / ijs plassen heb moeten rijden.

In een dorpje nabij Tongeren is het zo erg dat mijn remmen vol zitten met troep en ik nauwelijks meer kan remmen. Ik probeer het met een tak weg te krijgen maar dat lukt niet. Dus vraag ik bij een boer of ik mijn remmen mag schoonspuiten. Hij kijkt me raar aan maar helpt me.

Gelukkig is dit het einde van de modderwegen en kan ik dus opgelucht doorrijden. Inmiddels is het donker geworden en kom ik bij Kanne langs het Albertkanaal. Vlak en recht toe recht aan. En van het kanaal naar de Maas waar ik kilometers over de dijk rijd. Even meters maken in het maanlicht.

Het wordt nog kouder maar er is niemand op de weg waardoor ik alle ruimte heb. Helaas is er vanaf het moment dat ik van de Maas wegdraai weinig meer te zien. De laatste 35 km is het aftellen. Snakkend naar de warmte van de trein. Helaas zie ik die nét voor mijn neus weg rijden en mag ik nog even een half uur bibberen op het station.

De kortste dag zit erop. Limburg is een waar fietsparadijs maar ik zou volgende keer wel in de zomer gaan.