De 24 uurs race

Voor diegene onbekend met de 24 uurs race: Dit is een fietsrace georganiseerd door fietskoeriers waarbij een afstand van rond de 400 kilometer binnen 24 uur afgelegd dient te worden. Het gaat er dus niet om om 24 uur vol te fietsen, zoals de titel wellicht doet vermoeden. Het is de langste alleycat van het jaar. Voorgaande jaren waren de checkpoints van te voren bekend. Om het alleycat gevoel groter te maken was er dit jaar vooraf geen informatie beschikbaar over de route.

Proloog – 0-3 km
Om twaalf uur in de middag begint de 24 uurs race vanaf Boot 122 in Utrecht, maar vanaf een uur of tien is iedereen welkom voor een kopje koffie. Omdat het om de hoek is besluit ik vroeg te gaan om nog even met de mensen de kletsen. Gezelligheid. Het thema is Vuelta de de dresscode Spaans. Verschillende mensen hebben hun best gedaan om hier wat mee te doen. Matthieu spant de kroon door als toreador op te komen dagen. Niet alleen heeft hij zich verkleed, maar van zijn fiets heeft hij een stier gemaakt waarbij zijn tijdritstuurtje de hoorns zijn.

Manifest 1 – 3-27 km
Rond twaalf uur worden we geacht ons gereed te maken. De organisatie had besloten het eerste deel van de route als group ride te doen zodat er nog extra tijd was om met elkaar te socializen Geen stress nog over de route en enkel de organisatie volgen. Wat mij betreft leuk bedacht, maar met een enorme stoet langs drukke wegen niet echt een succes. Gezellig, maar door alle stoplichten is er enorm oponthoud en moeten we steeds op elkaar wachten.

Manifest 2 – 27-46 km
In het bos bij Zeist stopt de organisatie en komt de eerste aanwijzing naar voren: “Burgwal (camper) Amerongen”. Ik maak snel een foto van de frisbee die wordt getoond en demarreer meteen. Ik wil winnen, en denk er baat bij te hebben als er veel chaos is, zodat er geen grote groepjes worden gevormd. Ik weet Amerongen natuurlijk feilloos te vinden, en zoek onderweg de exacte locatie wel op. Als eerste kom ik het bos uit, maar bij de grote stoplichten onderaan de piramide van Austerlitz komen er twee man bij me. Samen rijden we in rap tempo naar checkpoint 1.

Manifest 3 – 46-88 km
Bij checkpoint 1 zitten de ouders van Thomas, die ons uitgebreid willen verwennen met lekkers. Ik wil echter meteen door en graag de informatie van het volgende routepunt krijgen. Deze luidt “Voeder het beest op de dijk bij Deest. Hij wacht op zijn maal ten zuiden van de Waal. Vamos!”. Deest dus. Nard, een van de twee mannen die bij me is weet een route naar een pontje en ik besluit te volgen. Om al vanaf 46 km solo te gaan rijden lijkt me toch wat ver. We racen naar het pontje wat gelukkig vrij snel gaat. Op het pontje hebben we tijd om na te denken wat het beest op de dijk is. We hebben geen idee en besluiten de dijk af te rijden. Het beest blijkt een hond te zijn en moet wel enorme honger hebben gehad, want op het moment dat we aankomen wordt er al naar ons gezwaaid. We hoeven dus niet eens te zoeken. Op dit punt worden we naar de fietskoerier in Nijmegen verwezen voor het volgende Manifest.

Manifest 4 – 88-152 km
Elf kilometer later komen we in Nijmegen aan waar wederom eten en drinken staat én een manifest wordt uitgegeven. Ik besluit de druk erop te houden, snel water te vullen wat in mijn mond te proppen en door te rijden. Mijn mederijders in de kopgroep willen me niet laten gaan en volgen. Het manifest is het verzamelen van een code. Vier cijfers waarvan we het eerste cadeau krijgen. De andere drie moeten we vinden in de omgeving van drie plekken. Plek een: Openluchttheater de Goffert, plek twee: Jachtslot de Mookerheide, en de laatste plek: de Kraaijenbergse Plassen. We rijden van plek naar plek, overal is het even zoeken naar de juiste informatie, maar niets is onvindbaar. Bij de Kraaijenbergse plassen staan Thomas en de charmante Flamengo danseres Niña op ons te wachten om ons te vertellen dat de volgende informatie bij de fietskoerier in Den Bosch klaarligt. Deze locatie kunnen we met de vier cijferige code vinden. Op dus naar Den Bosch. Het tempo ligt hoog en binnen no time zijn we bij de fietskoerier in Den Bosch. Daar staat staat een kist klaar met een cijferslot. Hierin vinden we een briefje dat ze zijn verhuist en we welkom zijn op hun nieuwe adres, terug op de route. Leuk grapje vind ik. Aangekomen in Den Bosch wordt ons gevraagd in te loggen op de 24 uurs race website. Niemand heeft het wachtwoord en worden we naar de service desk in Eindhoven verwezen om het juist wachtwoord op te halen.

Manifest 5 – 152-300 km
In Den Bosch eten we kort wat, maar ik probeer de druk erop te houden, ook om niemand van achteren terug te laten komen. Nard had al eerder aangegeven in Eindhoven af te haken, en aangezien hij bij de fietskoerier hier werkt laat ik hem navigeren én een groot deel kopwerk doen. Hij stopt immers toch. In Eindhoven krijg ik bij de serivice desk mijn inloggegevens, en omdat we in Den Bosch al hebben gegeten besluit ik door te rijden. Nard blijft achter, maar mijn andere medevluchter, Sjoerd, is nog niet zo ver. Ik doe alsof ik ga, maar besluit een blokje om te rijden. Sjoerd staat buiten en ik geef hem de kans toch nog mee te rijden, wat hij besluit te doen. Hij blijkt echter niet de inloggegevens te hebben en is daardoor totaal van mij afhankelijk voor het vervolg van de route. Het systeem waar ik op inlog stuurt ons naar zes verschillende plekken op de hei en in de bossen van de Kempen. Sommige goed bereikbaar, andere in het midden van het bos. Van het Grenskerk monument, naar Hutje op de Hei, naar Spiegelend Kunstwerk, naar Grenspaal 200 naar Bivouac d’Arendonk. Het gaat over goede gravelpaden, maar ook mul zand, en op sommige stukken moet worden gelopen. Prachtige plek om de zon onder te zien gaan. Het is pikkedonker als we bij Bivouac d’Arendonk aankomen, waar we van de weg af moeten en midden in het bos Flamengo danseres Niña staat. Van haar leren we een dansje dat we bij fietskoerier Tilburg moeten opvoeren om de volgende informatie te krijgen. Stijf van al het fietsen gaat dit natuurlijk moeizaam, maar we slagen. We krijgen castagnetten mee en worden naar de volgende fietskoerier gestuurd.

Manifest 6 – 300-420 km
In Tilburg doen we ons dansje. Dit gaat natuurlijk dankzij onze geweldige lerares heel spoeltjes, en we verdienen ons laatste manifest. Deze luidt: “ 1 Overvaart ’t Wijkse Veer. Haal een stempel bij de Veerva(ar)der en wens hem een gelukkig vaderdag! De stempel geeft toegang tot de laatste boot van deze race (de boot waar je ook begonnen bent). Veerweg Wijk bij Duurstede”. Ik merk dat Sjoerd eten nodig heeft, dus prop zelf wat snel in mijn mond en besluit hem geen tijd te geven. Hij besluit me dit keer niet te volgen en het laatste stuk doe ik dus solo. Ik navigeer naar Rijswijk, waar de veerpont zou moeten liggen. De wind is ondertussen aangetrokken en ik heb deze pal tegen. Niet fijn, maar prent in mijn hoofd dat dit in mijn voordeel is ten opzichte van Sjoerd, als die al inzet op een achtervolging. Het is een lang stuk en bij Geldermalsen begin ik te twijfelen of Rijswijk wel de goede bestemming is. Op het manifest staat duidelijk het adres Veerweg Wijk Bij Duurstede. Het pontje gaat om 3 uur ’s nachts natuurlijk niet meer, en als ik in Rijswijk naar de overkant moet, dan zal ik dus om moeten fietsen naar een brug. Ik besluit dus in Geldermalsen mijn route aan te passen en via Vianen naar Wijk Bij Duurstede te rijden. Had ik dit maar eerder bedacht, want het zijn flink wat extra kilometers. Ondertussen blijf ik pushen, want dit geeft Sjoerd de kans om mij in te halen. In Wijk bij Duurstede zie ik echter geen post en ik besluit Thomas (organisatie) te bellen. Hij geeft aan dat ik inderdaad aan de zuidkant van de Lek had moeten zijn, maar dat omdat ik al extra kilometers heb gemaakt, hij genoegen neemt met een foto van het bordje Wijk Bij Duurstede. Dit zal voldoen als stempel om bij Boot 122 binnen te komen. Wat rest is de weg terug naar Utrecht met volle tegenwind. Omdat het toch in het midden van de nacht is met geen kip op de weg, besluit ik dwars door Houten en Utrecht te rijden zodat de bebouwing de wind kan breken.

Epiloog – 420-423 km
Om vier uur drieëntwintig kom ik aan bij Boot 122. Buiten Carlos, die op de veranda in slaap is gevallen, is er niemand. Ik maak hem wakker, drink een biertje met hem, en vertel hem over de rit. Dit verslag zal echter wat meer samenhangend zijn dan wat ik om half vijf heb uitgekraamd!